همان ابتدا که شنیدم، لذت بردم و بخاطر سپردم، تا روزی که منتشر شد، بارها و بارها گوش کنم، این ترانه زیبای تیتراژ پایانی "سیانور" + بر تو و آن خاطر آسوده سوگند بر تو ای چشم گنه آلوده سوگند بر آن لبخند جادویی بر آن سیمای روشن کز چشمان تو افتاده آتش بر هستی من عمری هر شب در رهگذارت ماندم چشم انتظارت شاید یک شب بیایی دردا تنهای تنها بگذشته بی تو شبها در حسرت و جدایی عاشقی گم کرده ره بی آشیانم مانده بر جا آتشی از کاروانم زین پس محزون و خاموشم عشقت خاکسترم کرد در دست باد پاییزی نشکفته پرپرم کرد * برای دومین بار، فیلم خوب سیانور را دیدم... بعضی چیزها فقط برای فیلم هاست بعضی قصه ها هم می تواند فقط برای فیلم ها نباشد!

یه وقتایی هست،

کاش نبود...

کاش زودتر به سر می رسید!

کاش ...

هر کاری می کنی ...

اون ترس از سوبرداشت هم که دیگه هیچی...

خدایا پناه می برم به تو...!

"چطور این همه جریان گرفته ای در من..." "آخر ای دوست این چه آیین است!"

یه اعترافات تلخی وجود داره که امیدوارم فرصت بشه و بگم...

کاش فرصت بشه!